12 Aralık 2025 günü yaşamını yitiren sosyalist sanatçı ve sendikacı Rolf Becker 7 Ocak çarşamba günü, St. Georgs Kilisesi’nde 300’den fazla yoldaş ve arkadaşının katıldığı bir törenle toprağa verildi. Sinema oyunculuğunun yanı sıra sendikal mücadelesi ve sosyalist kişiliğiyle tanınan Rolf Becker’i son yolculuğuna uğurlama törenine ailesi, arkadaşları, meslektaşları, Auschwitz Komitesi, ver.di, GEW gibi sendikalardan temsilcilerin yanı sıra DİDF tHamburg üyeleri de katıldı. Törende Becker’in sanatı, kişiliği ve mücadelesine ilişkin konuşmaların yanı sıra sanatçının en sevdiği Anton Karas ve Mikis Theodorakis’ten şarkılar da piyano eşliğinde çalındı.
DEVRİMCİ SANATÇI ROLF BECKER
Becker, 31 Mart 1935’te Leipzig’de doğdu. Babası İkinci Dünya Savaşı’nda öldükten sonra, Schleswig-Holstein’da dedesinin yanında büyüdü. 1957’de Münih Kammerspiele’de sahneye çıktığından beri Becker kendini sanata adadı ve bunu her zaman siyasi çalışmalarıyla birleştirdi. Becker, tiyatroyu savaş ve sömürünün olmadığı bir dünya için mücadeleyi insanlara daha yakın hale getirmek için bir araç olarak görüyordu. Bunun için, hikayeleri anlatma ve imgelerle konuşma konusundaki sürükleyici ve etkileyici tarzını kullandı. Genellikle küçük bir elit kesimin erişebildiği sanat ve tiyatro aracılığıyla, “son sırada” oturan insanlarla konuşmayı, onların sorunlarını görmeyi, ele almayı ve sınıflı topluma yerleştirmeyi başardı.
Oyuncu meslektaşları, Becker’in kariyerlerinde ne kadar önemli bir rol oynadığını ve Bertolt Brecht’in eserlerini kendi tarzıyla onlara tanıttığını vurguladılar. Brecht, Becker’in hayatı boyunca onun için merkezi bir referans noktası olmuştu. Becker, Üç Kuruşluk Opera’yı ezbere okuyabiliyordu. Hamburglu tiyatro oyuncusu ve yönetmen Michael Weber de bunu şöyle vurguladı: “Bu sınıflı toplumda iki dil konuşulur ve Becker sanatıyla her zaman işçi sınıfının dilini konuştu.”
St. Georg Sakinleri Derneği, ailesi, arkadaşları ve Almanya Evanjelik Kilisesi’nin yaptığı konuşmalarda, Becker’in her zaman herkese kulak verdiğine dikkat çekildi. Özellikle de alt tabakadan mücadele etmek zorunda olanlara yönelik. Hinz&Kunzt’ta gönüllü olarak çalıştı ve mahallesinde aktif olarak yer aldı. Adaletsizliği gördü ve baskı, sömürü ve savaşın olmadığı daha iyi bir dünya için elinden geleni yaptı. Sakinler Derneği’nden Michael Joho şöyle dedi: “Rolf için her zaman önemli olan, mevcut koşulları değiştirmek ve sosyal adaletsizliğe karşı koymak için birlikte ne yapabileceğimizdi.”
SENDİKACI VE SAVAŞ KARŞITI BİR AYDIN
Auschwitz Komitesi ve VVN-BdA’da aktif olan Antje Kosemund, Becker’in İkinci Dünya Savaşı’ndaki savaş suçlarına karşı mücadelesini onurlandırırken, GEW’den Brigitte Domes, Rolf’un hayatı boyunca barış için mücadele ettiğini vurguladı. O, savaşların dışa karşı “ulus ve ulusal savunma” adına yürütülse de, aslında büyük güçler arasındaki rekabetin bir ifadesi olduğunu çok iyi biliyordu. Bu savaşlardan zarar gören ise geniş halk kitleleriydi. Domes, 1999 Kosova Savaşı’nı etkileyici bir şekilde anlattı. Becker’in kararı üzerine, diğer sendikacılarla birlikte oraya gittiler. Bu karar, dünya çapındaki işçiler ve emekçiler arasında uluslararası dayanışma adına alınmıştı. Bu karar, Becker’in sözlerini eyleme geçirdiğini ve savaşsız bir dünya için mücadele etmek için hiçbir yolun onun için çok uzak veya çok zor olmadığını gösteriyordu. Orada ikisi de şunu gördü: Savaşlarda, işçilerin çalıştığı fabrikalar, çocukların okuduğu okullar ve geniş halkın yaşadığı şehirler yıkılıyordu.
Rolf, ileri yaşlarına kadar barış gösterilerine aktif olarak katıldı, konuşmalar ve okumalar yaptı. milliyetçilik ve savaşa karşı her zaman net sözler ortaya koydu. Domes onun bu mücadeleci kişiliğini şöyle özetledi: “Rolf yaşadı: Bir daha asla direnişsiz kalmayacağız!”
Törenin ardından yüzlerce dostu ve yoldaşının saygı duruşu ve trompetle çalışan ezgiler eşliğinde Rolf Beckerîn külleri toprağa verildi.
Törene DİDF Hamburg üyeleri de pankartla katılarak, Hamburg ve Almanya’nın birçok kentinde DİDF ile birlikte etkinlikler düzenleyen Rolf Becker’i son yolculuğuna uğurladılar. (YH/Hamburg)
