Selçuk Kozan/Bielefeld
Bazı sanatçılar gördüklerini resmeder, bazıları ise hissettiklerini. Döndü Polat’ın eserleri tam da bu ikinci yolun izlerini taşıyor. Her fırça darbesinde bir hayatın yükü, her renkte bir insan hikayesi ve her tuvalde dünyanın unutulmaya yüz tutmuş vicdanı yeniden nefes alıyor.
Malatya’nın Akçadağ ilçesine bağlı Kürecik Çevirme Köyü’nde dünyaya gelen Polat, henüz on yaşındayken ailesiyle birlikte Almanya’ya göç etti. Çocukluğundan beri kağıtlara ve duvarlara düşen çizgiler, zamanla onun iç dünyasının dili oldu. Yıllar içinde sanat, sadece bir uğraş değil; acıyı, umudu ve insan ruhunun derinliklerini anlatan bir yolculuğa dönüştü. Sanatçının son sergisi, 3 Haziran–30 Haziran 2026 tarihleri arasında Bielefeld Stadtteilbibliothek Brackwede’de sanatseverlerle buluşuyor. Ancak bu sergi yalnızca tabloların sergilendiği bir mekan değil; izleyiciyi insanlığın ortak hafızasında dolaştıran sessiz bir koridor niteliği taşıyor. Polat’ın eserlerinde renkler konuşuyor, gölgeler tanıklık ediyor. Kimi zaman savaşın ortasında kaybolmuş bir çocuğun sessiz bakışı, kimi zaman haksızlığa uğramış bir insanın görünmeyen gözyaşı tuvale yansıyor. Sanatçı, fırçasını sadece boya ile değil; yaşanmışlıklarla, empatiyle ve insan ruhunun derinliklerinden süzülen duygularla besliyor. Onun tablolarında acı karanlık bir gece gibi çökerken, umut ufukta beliren ince bir ışık çizgisi olarak varlığını sürdürüyor. Her eser, izleyiciye aynı soruyu fısıldıyor: “Başkalarının acısına ne kadar yakınız?” Döndü Polat, sanatını bir aynaya dönüştürüyor. Bu aynada yalnızca dünyanın yaralarını değil, aynı zamanda insanlığın iyileşme umudunu da görmek mümkün. Çünkü sanatçıya göre başkasının acısı da bizim acımızdır; bir yerde yükselen sessiz çığlık, aslında hepimizin kalbinde yankılanır. Bielefeld’de açılan bu sergi, sadece bir sanat etkinliği değil; vicdan, empati ve duygusal bir davet niteliği taşıyor.
Sanatçının sergisi, 3 Haziran–30 Haziran 2026 tarihleri arasında Bielefeld Stadtteilbibliothek Brackwede’de sanatseverlerle buluşuyor.
